Deze keer wederom fossielentocht in Belgie. Ondanks regenvoorspelling die dag bleef het grotendeels zonnig. Helaas kon Geoffrey dit keer niet mee. Bestemming dit keer; de mergelgroeves rondom Visé. Eerste zoektocht langs de westzijde van de Maas tot aan Herve. Want daar had Arjan ooit een groeve gezien onderweg. Later bleek dat het de groeve was aan de andere kant van de Maas. (Sorry Frank!!) Wel nog bij de steenmijn in Blégny geweest, en wat Carboon steentjes gespleten. Echter weinig interessants gevonden. Toen maar gauw naar de andere zijde van de Maas. Natuurlijk weer het nodige fout gereden en gekeerd. Al gauw reden we in de richting van de groeve te Haccourt en Lixhe. Gekozen is voor de groeve van Haccourt.
Klik op afbeeldingen voor vergroting
 |
 |
| Zo met het zonnetje zijn de mergelwanden zeer wit. |
Grote mergelgroeve, Frankie op voorgrond |
 |
 |
| Eftalfoto! |
Fraaie mergelwanden |
 |
| Frank!! zet mij nog eens op de foto! |
Uiteindelijk de groeve binnengekomen en direct aan het zoeken geslagen. Onze ervaring
 |
| Kom op Frank!! Je kunt het!! |
was dat beneden vooral veel Belemnieten te vinden waren, en in hogere lagen de zeeëgels, Dit bleek inderdaad het geval te zijn, net als in Eben Emael. Na een klimtocht naar boven kwamen we nog een spannend stuk tegen. Een plotselinge niveau-daling van 3 meter waar we langs moesten. Gelukkig had ik mijn touw bij me. Ik sloeg mijn beitel in het Mergel, touw eromheen en abseilen maar. Maar toen. Frank: "Hé waar is mijn hamer??" O nee die lag nog boven. Dus weer terug omhoog, en ja hoor hij lag er nog. Toen weer verder omhoog. Er kwamen sporen van zeeëgels, totdat plotseling er een heel aantal bijelkaar lag van een mogelijke voorganger. Er moesten er dus nog veel meer liggen. Dit bleek dus ook het geval te zijn. De een na de andere kwam te voorschijn, vaak met vuursteen afzetting erop. Ook vanbinnen waren deze zeeëgels met keiharde vuursteen gevuld.
 |
 |
| Hoe groot was ie???? |
Daar is de eerste zeeëgel |
Na verloop van tijd zat het er wel weer op. Ook onze weg terug naar de auto (via een andere weg) verliep weer fantastisch. We liepen helemaal om, Oh God! Verder zijn we ook nog wat verder gereden, waarna we weer een kleine groeve zagen in het land, We reden langs een huis ernaar toe. Even later kwam er een boer aan om te zeggen dat het privé terrein was. Frank wilde nog zeggen dat we het plaatsje Visé zochten. Dat zal ie vast geloven. Volgende keer maar op een andere manier proberen!
To be continued...
